شاید که این ترکشها بیدارمان کند
اوایل جنگ غزه، میگفتند حجم بمبهایی که بر سر این یک وجب خاک ریخته شده، نزدیک به دو بمب اتم است؛ الان بعد گذشت حدود سهماه نمیدانم چند بمب اتم شده است. و از این هزاران بمب و موشکی که بر سر مردم غزه ریخته شد، دو ترکش هم نصیب مردم ایران در کرمان شد؛ امّا این دو ترکش بیشتر به چشم آمد تا آن همه بمب و موشکی که بر سر مردم فلسطین ریخته شد. میدانید چرا؟ چون اینجا در امن و آرامش بودید و آنجا دائما در التهاب و درگیری؛ در میدان نبرد ترکش شوخی بیش نیست.
این ترکش شاید بتواند ما را از خواب مرگ نسبت به انسانیتی که در غزه ذبح میشود بیدار کند، گرد نفرتانگیز رخوت را از ما بتکاند.
تصاویر دلخراش بمبگزاری کرمان را ببنید تا متوجه خونخواری دشمن بشوید؛ دشمنی که به زن و بچه و خیام هم رحمی نمیکند. آنقدر ببینید تا فکر «تنشزدایی» از ذهنتان بیرون رود؛ این سم مهلک باید از جان و روحتان خارج شود؛ مگر با گرگ هم میشود تنشزدایی کرد؟! گمان میکنید که گوشهای بنشینیم و نانمان را سق بزنیم و کاری به جنایتهایی که بر سر انسانیت میآید نداشته باشیم، با ما کاری نخواهند داشت؟! زهی خیال باطل.
الْخَیْرُ کُلُّهُ فِی السَّیْفِ وَ تَحْتَ ظِلِّ السَّیْفِ؛ هر آنچه خیر هست در جهاد و درگیری و مبارزه است. اگر امنیت و آرامش هم میخواهید راه آن جهاد است و جهاد است و جهاد است.