باب گفتگو را با برچسب سلیقه نبندیم!
زدن بر چسب «سلیقه» به یک اظهار نظر، از جمله موانع «گفتگو» است.
چههنگامی که خودمان نظری را میگوییم، اگر بگوییم که این سلیقه من است و چه هنگامی که یک دیدگاهی را میشنویم، بگوییم این سلیقه تو است؛ با این کار باب گفتگو را میبندیم.
امّا راهکار چیست و چه باید کرد؟
اینکه آبسیب خوشمزهتر است یا آبپرتغال، یک امر سلیقهای است و در مقابل اینکه الان روز است یا شب است، چیزی نیست که سلیقهبردار باشد؛ امّا امور دیگری هم هستند که به این روشنی نیستند.
بهتر است به جای تفکیک کردن موارد سلیقهای از غیر سلیقهای، که کاری سخت و در بسیاری موارد مبهم است و کشف ملاک تمییزدهنده آن پیچیده است؛ تمرکز را بر روی «دلایل» ببریم. اگر دلایل قانعکنندهای برای یک مدعا بیان شد، چرا با آن همراهی نکنیم؟ اگر افراد بتوانند دلایل خوبی و شواهدی هم در تایید مدعا خود بیانکنند، چرا باب گفتگو را باز نکنیم و شاید همنظر هم شدیم.